در فصل چهارم ، از موانع محبّت الهى سخن به ميان آمده است ودر فصل پنجم ، نشانه‌ها وويژگىهاى دوستان خداوند ، گزارش شده است . در فصل ششم ، ويژگىهاى محبوبان خدا ودر فصل هفتم ، آثار محبّت الهى بيان شده وعنوان فصل هشتم ، " نزديكى به خداوند " است . باب پنجم : نبوّت خداوند ، به پيامبران فرمان هدايت داده تا در ميان مردمان حضور يابند ، با مردمان باشند وبا آنها در آميزند وسخن حق را فراز آورند وبر جان‌هاى آنان ، فرو خوانند ودر ژرفاى دلِ كساني كه ظرفيت كشش آموزه‌هاى الهى را دارند ، جاى دهند . پيامبران الهى ، از ميان مردم واز دلِ توده‌هاى مردم برآمدند وبا زبان آنان ، سخن گفتند وحقايق را در نهايت شيوايى وبا اخلاص وپيراسته‌جانى بر آنها فرو خواندند . در اين باب ، آن سلسله سخنان وحكمت‌هاى نبوي كه به جايگاه نبوّت پرداخته‌اند ، گزارش شده است ، سخنانى كه از رسالت انبياى الهى پرده برگرفته وچرايىِ صدور فرمان هدايت به آنان را شناسانده است واز ويژگىهاى پيامبران الهى سخن گفته است وسرانجام ، زمان‌شمولى وجهان‌شمولى آيين محمّدى را بيان كرده است . بدين سان ، فصول اين باب با بيان " فلسفه نبوّت " آغاز شده وبا يادكرد تنى چند از پيامبران الهى قبل از اسلام ، چونان : آدم ، ايّوب ، شعيب ، موسى وعيسى عليهم السلام ادامه مىيابد وآن گاه ، در فصل سوم ، سخن از رسالت محمّد صلى اللّه عليه وآله است ودلايل نبوّت آن بزرگوار وگواهان بر رسالت آن عزيز وسپس ، جهان‌شمولى دعوت ايشان . نيز گزارش برخى از نامه‌هاى پيامبر خدا به برخى كسان آمده است با محتوايى نشانگر اين حقيقت .